dinsdag 1 augustus 2017

Brieven uit Hoogeveen

Alle post uit Hoogeveen staat nu op dit blog. 
De brieven zijn door Novelle geschreven tijdens onze openbare correspondentie. Novelle wilde haar blog graag verwijderen en heeft mij de back-up gestuurd, zodat ik toch de interactie van onze briefwisseling kan weergeven. 
Helaas waren de reacties van blogmaatjes al verwijderd.

Daarna heb ik mijn brieven aan Novelle ook gekopieerd naar dit blog.
Zo zijn ze eenvoudig op volgorde te lezen.


dinsdag 10 februari 2015

Brief 24

Dag Novelle,

Mijn directe reactie die ik je vorige week per e-mail stuurde heb ik in deze brief geplakt:
Nog even over Richards verjaardag: wij hebben alle respect voor hun overtuigingen en lossen veel dingen met humor op. Als ik bijvoorbeeld een mailtje stuur "niet gefeliciteerd met je verjaardag" antwoordt hij met "niet bedankt". Hij is tenslotte wel met onze humor opgegroeid en wij zijn een heel open gezin. Dat we blij zijn met hem en met Asha en de kleine meid weten ze heel goed. Ze komen niet voor niets zo regelmatig logeren. En toen hun vlucht niet doorging reden ze meteen naar ons. Pa en ma vingen ze immers wel op.... en dat deden we ook.
Wij vieren trouwens ook al lang geen verjaardagen meer. Niet uit overtuiging maar omdat we er geen zin in hebben om verplicht met die fles wijn van hot naar her te sjouwen.
Volgend weekend komen ze hier de stilte zoeken, ver weg van de carnavalsdrukte.

Die mozaïekbankjes van Socialsofa zijn prachtig. Mijn favoriet is ook het boerenbankje.

Zalig dat de onderzoeken allemaal positief uitpakten. Wat een opluchting is dat telkens weer.
Op het gebied van handwerken ben ik een hopeloze oen. Ik vond het op school al vreselijk en wilde liever handarbeid doen. Helaas mochten de jongens dat alleen. Meisjes moesten leren breien, haken, stoppen en naaien. Ik werk trouwens nog liever met woorden dan met materiaal.
Mijn moeder was wel heel handig en maakte veel kleding voor mij. Ik liep er vroeger keurig bij en droeg altijd fleurige originele jurkjes en rokjes. Veel succes met je nieuwe naaimachine. Ik hoop dat je ons fotootjes van je maaksels laat zien. Blijf maar lekker eigenwijs hoor.

Zaterdag heb ik het boek van Annie Proulx bij de bieb gehaald. Je hebt me nieuwsgierig gemaakt. Ze moesten het uit het magazijn halen, want ze hebben meer boeken dan ze op de rekken kwijt kunnen.
Van kijkers of de makelaar hebben we nog niets gehoord. We hadden goede hoop, maar die zakte ons een beetje in de schoenen toen het stil bleef. Intussen graven de mollen maar door in onze achtertuin. Het ziet er niet uit. Vooral langs de rand van de vijver hebben ze de pachysandra's behoorlijk toegetakeld. Robbert had zijn elleboog geforceerd en moest die ontzien. Hopelijk kan hij de komende week iets aan die beschadigingen doen. En Momfer graaft maar door. Ken je hem nog?


Ik wens je een fijne week en kijk uit naar je volgende brief.
Lieve groet,
Marja.

14 opmerkingen:

  1. Jammer dat je nog iets van de makelaar of de kijkers hebt gehoord, het leek zo hoopvol...
    Ik blijf voor jullie duimen hoor!
    Liefs,
    Mirjam
    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heerlijk rustig: geen verjaardag meer vieren.
    Er zijn apparaatjes om mollen te vangen. Johan deed dat altijd, en ik vond het zo triest voor die beestjes, want ze zijn mooi!!
    Ook niks gehoord van makelaar ofzo.
    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hier ook weer stilte vanuit de makelaarshoek, helaas.
    BeantwoordenVerwijderen
  4. Fantástisch hoe jij je er doorheen staat met je familie die een een toch redelijk veeleisend geloof hebben.
    Het lijkt me zéker niet altijd makkelijk maar , zoals ik ook altijd weer ontdek, heeft humor maakt veel dingen makkelijker.
    Op zich heb ik geen moeite met mensen met een ander geloof maar ik zou het toch reuze moeilijk hebben wanneer ik me op punten aan dat geloof aan zou moeten passen.terwijl het niét mijn geloof is!
    BeantwoordenVerwijderen
  5. Dag Marja jij past je goed met humor aan de situatie......Toppie hoor!
    Tja de huizenkwestie is nog even niet duidelijk begrijp ik.
    Sterkte en geduld wens ik je toe alhoewel dat heb je geloof ik al volop toch?
    Ik schrijf je komende dinsdag terug hoor.
    BeantwoordenVerwijderen
  6. Het is toch weer een enorme domper dat jullie niets van de makelaar gehoord hebben, Een mens zou van minder aan de drank gaan...
    Verjaardagen vieren. Wie die uitvinding gedaan heeft, mogen ze van mij naar een vreselijk oord verbannen.
    Hou vol, Marja!
    Liefs Kakel
    BeantwoordenVerwijderen
  7. Daar neem ik een neut op, Kakeltje.
    BeantwoordenVerwijderen
  8. Wij vieren ook geen verjaardagen,we zijn allemaal op een kluitje jarig vandaar.We gaan inplaats daarvan 1 x per jaar uit eten rond de datum dat mijn schoonvader jarig was.


    Die fles wijn van je niet gevierde verjaardagen,daar hoop ik van dat je die eerdaags mag ontkurken voor de verkoop van jullie huis.

    Die mollen hebben een hekel aan tocht.Dus knip de bodem van petflessen,steek ze ietewat schuin in de molshopen en zie daar er is tocht.

    Marja ik bedank je via deze weg even dat je mijn zwijmellinkje telkens plaatst.

    Wens je nog een fijne dag.
    BeantwoordenVerwijderen
  9. In de huizenmarkt gaat geen bericht, is goed bericht niet op. Jammer, het leek zo leuk met die kinderen.
    Wie weet zijn ze dik in onderhandeling met de bank.
    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ik was ook meer van Ed en Willem dan van handwerken haha. Ja mollen kunnen een ramp zijn voor een grasveld.
    BeantwoordenVerwijderen
  11. hallo Marja
    ik heb jouw briefwisselinglink even bovenaan mijn weblog gezet.
    dan is het weer compleet niet waar?

dinsdag 3 februari 2015

Bericht 24 uit Hoogeveen

Dag Marja


Allereerst wil ik je nog even feliciteren met de verjaardag van jullie zoon die 37 jaar is geworden. Tja het valt niet mee om andere meningen en gewoonten van je kinderen te accepteren. Het kan voelen als een afwijzing terwijl dit helemaal de bedoeling niet is natuurlijk. Dat is ook lastig en begrijp ik helemaal. Toch is het raadzaam je teleurstelling niet elk jaar te koesteren maar bewust los te laten. Dit om ruimte te maken voor andere nieuwe ideeën omtrent het tonen dat jullie blij zijn met jullie zoon. Ik weet helemaal niks helemaal niks en ik wil jullie niet beleren begrijp me goed. Maar het moest me even van het hart omdat ik de andere zijde van zo`n situatie een beetje ken. Nou ja je weet het wel he? Ik leef wat dat betreft echt met jullie mee.

De mozaïekenlink mooie-stukjes was inderdaad erg mooi. Verder vond ik het initiatief die begon in 2008 in Den Haag door Saskia van Haeren  ook erg bijzonder en een leuk idee. Heb je die ook gezien? Aan zoiets zou ik ook wel willen meewerken in Hoogeveen. Andere mensen leren kennen door samen iets te maken voor Hoogeveen zoals dat in Den Haag gebeurde vind ik een leuk sociaal idee. En het boerenbankje (de laatste getoonde bankje op de link vond ik het leukst) welke vond jij het leukst? Maar zoiets organiseren alhier zie ik mij nog niet ondernemen, op dat gebied ben ik erg onervaren en bleu (grijns)

Nu wil ik je ook nog bedanken voor de Reiger in je vorige brief (Reigerfoto) dat vond ik erg leuk. De uitslagen van de volksonderzoeken laten nog even op zich wachten. Dus daaromtrent is er nog geen nieuws.

Ik heb een nieuwe naaimachine cadeau gekregen op mijn verjaardag en het is er eentje met een automatische draad door de naald haler. Omdat ik de draad niet zo gemakkelijk door de machinenaald kan halen. Een leuke uitvinding hoor. Ik heb vroeger altijd met plezier kleding genaaid voor mezelf en de kinderen. Ik ben tig jaren geleden daarmee gestopt omdat ik er toen geen zin meer in had. Maar nu pak ik het weer eens op en wil leuke versierde jasjes maken die je op lange broeken kan dragen. Lekker anders als anders vind ik leuk. Hahaha eigenwijze troel die ik ben.

O ja ik lees weer een pracht van een boek Marja. Ik heb het nog niet uit hoor maar ik wilde je er toch even mee kennis laten maken,
 Het is even wennen aan de stijl van schrijven maar zodra ik er een beetje aan gewend was begon ik te genieten van het schrijven van Annie Proulx.Ik doe hierbij een link,
NRC recensie over dit boek met de titel: "Scheepsberichten ". Ik had van Annie Proulx nog nooit wat gelezen waarschijnlijk zal ik nog wat andere titels van haar willen lezen mettertijd. Eerst even zien wat voor boeken het zijn niet waar?

Waarschijnlijk heb je nog geen nieuws over de geïnteresseerde kijkers van jullie te koop aangeboden huis. Tenminste meestal nemen mensen niet direct en overhaast een beslissing. Neemt dat wel enige tijd in beslag dus sterkte ermee en houd goede moed meid
Ik doe je nu de hartelijke groeten en zie uit naar je antwoordt volgende week dinsdag.

Novelle

dinsdag 27 januari 2015

Brief 23

Hoi Novelle,

Herkenbaar hoe je ineens overvallen kunt worden door alle dingen die je overkomen. Het zuigt je energie weg en kan je van het ene op het andere moment compleet van de sokken blazen. Na alle zware weken die achter je liggen, zou je rust en ruimte willen krijgen om te rouwen. Al die confronterende onderzoeken kun je misschien een paar maanden voor je uit schuiven. Het is te veel en te snel. Die zachte banden zijn gelukkig wel snel te verhelpen, maar de rest is zwaarder dan je fietstochtje. Ik denk aan je.


Goed dat jullie er even tussenuit zijn geweest naar mijn geboortestad. Wij gingen vroeger met schoolreisjes en met ons gezin naar het Mauritshuis, de Gevangenpoort, het Gemeentemuseum, het Binnenhof, het Vredespaleis, Madurodam en alle andere bezienswaardigheden. Op zich ben ik niet erg op Den Haag gesteld. Er zijn veel lelijke gebouwen overal tussenin gepletterd. En een echt hart heeft de stad niet. Mijn hart ligt er in elk geval niet. Ik heb geprobeerd de maker van het beeld te vinden, maar het is me niet gelukt. Ferrara is daar heel goed in, las ik in de reacties op jouw brief. Zij was ook al zo knap om de echte schilder van mijn nep “Poortvliet” op te sporen.
Dapper om er zoveel uren voor in de trein te gaan zitten. Dat zou ik voor weinig dingen over hebben. Welke route hebben jullie gevolgd? Door de polders of via Utrecht? Ik las over het natuurgebied en moest meteen aan de Oostvaardersplassen denken. Maar jij noemt de Loosdrechtse plassen. Ik ben benieuwd.

Enfin, wij zouden zaterdag dus kijkers krijgen. Tja. Wij ruimen en poetsen natuurlijk. Belt de makelaar om te melden dat ze toch niet kunnen komen. Snotverdorie nog 's aan toe! Achteraf bedacht ik dat ze vermoedelijk waren afgeschrikt door het weeralarm voor zaterdag. Ja, je gaat niet je leven riskeren om een huis te zien. Dat snap ik dan ook wel weer. Maar leuk is anders. We staan toch iedere keer weer op scherp, zal ik maar zeggen.

Zondag werd onze oudste zoon 37. Robbert en ik feliciteerden elkaar en daar bleef het bij. Toch nog steeds wat onwennig dat zij niets vieren. Ze willen dus ook geen kaartjes ontvangen of gebeld worden.
Hier kun je nog wat moois zien. Je houdt toch zo van mozaïek?

Troostgroet uit Ravels

10 opmerkingen:

  1. Leuk dat je de link van Rietepietz over mozaiek hebt toegevoegd. Daar kan Novelle misschien weer een beetje van opknappen,.
    Mijn vriendin doet ook nooit iets aan verjaardagen. Ook niet aan verjaardagen van andere mensen, wat dat vindt ze zwaar onzin.
    Jammer dat de bezichtiging, maar je zou best weleens gelijk kunnen hebben dat dat door het weer komt.
    Houd goede moed <3
    Liefs Kakel
    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. De makelaar belde om te melden dat ze a.s. zaterdag om 3 uur komen en een tweede groep om half 4!
      Verwijderen
    2. Ga weer duimen hoor voor jullie. Hoop dat het nu een keer lukt.
      Verwijderen
  2. Wat een lieve troostende brief schreef je Marja dank je wel.
    Heerlijk dat er beweging en roering rondom jullie huis is.
    Strekte met alle emoties daarbij die je dan kunnen over vallen.
    Natuurlijk hoop ik op een feestje vanwege de verkoop van jullie prachtige huis.
    hou je haaks meid.
    BeantwoordenVerwijderen
  3. Bijzondere warme brief, al ken ik de persoon niet, je schrijfstijl blijft prachtig in al haar vormen.
    Super goed nieuws van de makelaar. Blijf opnieuw duimen.
    Erka
    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat een lieve brief voor Novelle, die wel enige troost kan gebruiken.
    Voor zaterdag maar weer in de duimstand.
    BeantwoordenVerwijderen
  5. Gelukkig mag ik jou wél feliciteren met 37 jaar déze zoon en dat doe dan ook "van harte"!
    Ik deel je mening over Den Haag, ik ben er geboren en getogen maar de stad is geen gfractie meer van wat het ooit was. We rijden er wél vrij vaak doorheen om naar Scheveningen te komen, of familiebezoek maar vrijwel nooit meer zómaar! En dat terwijl het "om de hoek ligt"
    BeantwoordenVerwijderen
  6. Wat een heerlijk nieuws van de makelaar. En nog wel twee bezichtigingen op één middag! Ik duim voor je. Ik hoop echt dat het gaat lukken.

    Het blijft moeilijk,hè, die verjaardagen.

    Liefs Frederique
    BeantwoordenVerwijderen
  7. FELICIDADES met je oudste zoon. En eens komt die koper die een leuke prijs betaalt voor beide partijen.
    BeantwoordenVerwijderen
  8. Gefeliciteerd met jullie zoon. Ja het lijkt me best moeilijk. Mijn schoonmoeder haar ouders waren ook Jehovah getuigen en zij was dan wel gestopt maar toch, het bleef er toch nog een beetje inzitten. Verjaardagen werden ook nooit uitgebreid gevierd daar en de kinderen mochten nooit vriendjes vragen. Bleef toch wel wat van hangen eigenlijk. Denk net zo als bij veel geloven.

dinsdag 20 januari 2015

Bericht 23 uit Hoogeveen.


Dag Marja.


Op moment is het een chaos in mijn denken alles flitst door elkaar en allerlei
indrukken vragen om over na te denken. Mij valt het vaak moeilijk zoveel indrukken in de persoonlijke sferen en algemene tendensen in de maatschappij te filteren naar wat er echt toedoet. Laat ik daarom maar eens beschrijven wat D... en ik dit weekend hebben meegemaakt. Een duidelijk ding om te beschrijven.
stadsgezicht van Den Haag
Even denken hoor hmmm ja ik kwam vrijdagmiddag uit mijn werk thuis  Mijn fietsbanden waren te zacht geweest dus ik moest zwaar trappen ik twijfelde daardoor aan mijn conditie dus was ik wat terneer geslagen. Ik zag thuis direct een brief op tafel die mij herinnerde aan een jaarlijkse borstfoto in maart zodat ik het niet zou vergeten. Op woensdag had ik net een vijfjaarlijkse  baarmoederhalsuitstrijkje moeten laten maken. En ik had ook juist een brief gekregen dat ik mee kon doen aan een onderzoek naar darmkanker. Ook een volksonderzoek die in Nederland gehouden word. Grimmig keek in het rond en mopperde wat, keek kribbig wie ik even lastig kon vallen met mijn verslagenheid (glimlach) Al dat gezoek naar wat er mis kon zijn gegaan in mijn lichaam.... het viel als een steen op mijn maag. Tja soms moeten we ons gemoed maar even beheersen....... nou ja ik ga nu weer met frisse moed verder.

Zaterdag zijn we vroeg opgestaan en op de trein gestapt naar Den Haag. We wilden de zeer vroege schilderijen vanaf 1550 in het Mauritshuis wel eens nader bekijken. De treinreis was genoeglijk maar duurde we iets te lang hoor. We kwamen ook nog langs de "loosdrechtse Plassen "  dat grote natuurpark. We zagen kuddes paarden, herten, runderen en natuurlijk ook vogels. Mooi was het die even snel te bekijken vanuit de trein.  Ik had altijd gedacht dat er ook veel bomen waren maar die zagen we vanuit de snel langs trekkende trein niet.


geinige verlichting in het Mauritshuis


In Den Haag aangekomen was het maar een klein eindje  lopen vanaf het station naar het Mauritshuis. We hebben daar rustig rond gekeken samen met veel anderen bijna allemaal mensen  die in dezelfde leeftijdsfase zitten als de onze. De kinderen volwassen en nu even tijd voor wat jezelf graag eens wilde doen. Een paar foto`s heb ik daar genomen. Hopelijk vind je dit wel leuk
er waren zoveel mooie schilderijen te bekijken en als je bedenkt hoe oud ze zijn vind ik het extra leuk. Het huis zelf was ook erg mooi en zwaar deftig hoor. Wat een imponerend huis moet het zijn geweest in die tijd. Op de volgende link staat de geschiedenis en meer informatie  Mauritshuis


Op de link zijn ook wat schilderijen afgebeeld die daar tentoon zijn gesteld. Prachtige werken van Paulus Potter, Rembrandt, Vermeer en vele anderen zijn daar te bekijken. Echt de moeite waard hoor. Trouwens er zijn in Den Haag nog meer mooie musea te bezoeken maar dat doen we wellicht (twijfelend) een volgende keer. Nou ja ik vind in totaal vijf uur treinen wel erg veel op èèn dag hoor. Nu herinner ik me dat jij in Den Haag bent opgegroeid. Kun jij nog iets over de stad schrijven? Vast wel nu nog een foto van een beeld waarvan ik niet weet wie het heeft gemaakt. Weet jij het wel?

Nou Marja ik stop hier maar weer met schrijven en doe je de vriendelijke groeten en ik zie uit naar je antwoord op de komende dinsdag.
daaaag een zwaaiertje van

Novelle







dinsdag 13 januari 2015

Brief 22

Lieve Novelle,

Natuurlijk hield ik er rekening mee dat je misschien nog lang niet in de stemming was om onze briefwisseling op te pakken. Je hebt nogal wat voor je kiezen gehad. Beide ouders verliezen binnen twee maanden is heftig en zet je hele leven op zijn kop. Wat fijn dat jullie toenaderingspogingen gaan doen. Zij is de enige die nog over is van jullie thuisbasis. Ik wens jullie succes en stuur positieve energie naar het hoge noorden.

Het lijkt me heel moeilijk om echt te veranderen. Ik ken er eigenlijk ook geen voorbeelden van en ik vraag me af of de resultaten wel meetbaar zijn. Hoe dan ook, ik kan me niet voorstellen hoe het is om in zo'n instelling te leven. Ik googelde de omgeving van Veldzicht en die is prachtig.
Jij bent vast geen uilskuiken. Als je luistert naar de Alzheimer verhalen van die mensen, doe je het al heel erg goed. Vaak krijgen ze meteen allerlei voorbeelden voorgeschoteld en daar zitten de meesten beslist niet op te wachten. Hulp aanbieden is toch ook heel mooi.

Ik ben niet zo'n moedige strijder, Novelle. Lief dat je dat schrijft. We hebben samen heel wat roerige tijden meegemaakt en dat heeft ons alleen maar dichter bij elkaar gebracht. Zolang wij samen zijn, kunnen we ongelooflijk veel aan. Vermoedelijk stort ik compleet in als Robbert er plotseling niet meer is.
Nu ik weer met een blaasontsteking tob, komt de angst weer terug. Ik word zo onzeker van mijn lijf en raak in paniek als er weer een onderdeel dwarsligt. Vrijdag zat ik echt te shaken bij de huisarts toen ze zei dat ze in mijn geval toch liever het potje naar het lab stuurde. Dan ben ik ineens weer terug in de tijd en komen alle herinneringen aan de kanker en blaaspoliepen in alle hevigheid boven. Die blaas van mij is zo ontzettend kwetsbaar. Helaas kan ik die vanuit mijn bovenkamer niet pantseren.
De storm van de laatste dagen maakt het er allemaal niet beter op. Het werkt stressverhogend bij mij. En dan noem ik de aanslagen in Frankrijk nog maar even niet. Erg veel negatieve dingen. Je ziet dat ik helemaal geen held ben. Meer een pluisje in de wind.

Nog van harte proficiat dame. Wat schreef je dat mooi in je berichtje.
Liefs vanuit turbulent Vlaanderen.

10 opmerkingen:

  1. Lieve Marja

    Toch ben je een held meid omdat als je bang bent toch doorgaat met wat nodig is en jezelf aanpast in de situatie waarin je je bevind. Zelfs het beste er van maakt dan ben je moedig en levenslustig. Marja er zijn echt veel mensen die gelijk het koppie laat hangen hoor in nare tijden. Samen door gaan en mekaar helpen en opbeuren in een goed huwelijk is toch prima?

    Bedankt voor je oprecht schrijven Marja zodra het weer tijd is voor het antwoord zie je het verschijnen hoor. PS Gaat het alweer wat beter met je blaas?


    groetjes Novelle
    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dankjewel voor je lieve reactie. Gelukkig sloeg de antibiotica goed aan. Gisteren kreeg ik de uitslag van het lab. Het is een bacteriële E.coli-ontsteking en de pillen werken hier prima tegen. Vandaag nog 2 slikken en de 21ste weer een potje inleveren voor de nacontrole.
    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig dat het helpt!
      fijne dag verder hoor Marja
      Verwijderen
  3. Ach Lief Pluisje in de wind, die kunnen volgens mij ook veel aan hoor. Wat een angst weer ik kan het me zo goed voorstellen en dan die geweldige rots van je wat heerlijk is dat. Ik wens je heel veel rust en vrede in je lijf en hoofd, dikke knuffel.
    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ik kan me voorstellen dat je je zorgen maakt als je blaas vervelend gaat doen,gelukkig lees ik dat de antibiotica goed werkt .Ja Marja moeilijke tijden kunnen een huwelijk maken of breken en jullie zijn gelukkig steeds sterker geworden samen ,hier is het precies hetzelfde .We hopen maar gewoon nog heel lang samen te zijn met onze mannetjes !
    Groetjes Elisabeth
    BeantwoordenVerwijderen
  5. Pfff ... wat een onrust weer, maar gelukkig gaat het goed. Altijd fijn zo'n steun en toeverlaat.
    BeantwoordenVerwijderen
  6. Herkenbaar hoor Marja. Zelf ben ik ook altijd alert op alle lichamelijke veranderingen bij mijn man, na zijn melanoom. Soms kan me zo de angst bekruipen, ook ik zou niet weten wat ik zonder hem moet (of nog wil). Maar ja...we moeten ons niet door onze angsten laten dirigeren.
    En we leven idd in een onrustige wereld, dat is iets wat we niet kunnen veranderen.
    Gewoon doorgaan met ademhalen, zei mijn moeder altijd. En dat is ook het enige wat we kunnen doen :-)
    Liefs,
    Janny
    BeantwoordenVerwijderen
  7. Sowieso heel vervelend dat gedoe met een blaasontsteking, maar in jouw geval natuurlijk nog véél vervelender omdat de angst nooit ver weg is!
    Gelukkig dat het kuurtje aanslaat, dan is het leed weer snel geleden.
    Een huwelijk dat flinke stormen doorstaan heeft wordt daar alleen maar sterker van,ik weet er gelukkig álles van ;-)
    BeantwoordenVerwijderen
  8. Lief Pluisje ;-) Je hebt het moeilijk maar gaat toch door waar je mee bezig bent. Dat is ook de enige manier om verder te gaan met het leven. Je moet de dagen "gewoon" doorstaan, ook al zou je soms liever onder je dekbed blijven liggen. Blaasontsteking is een heel nare ontsteking. Ik hoop dat de antibiotica helpt. Je kunt de natuur nog een handje helpen door cranberries te eten, maar dat weet je vast al.
    Liefs en sterkte!
    BeantwoordenVerwijderen
  9. Dat zal inderdaad wel moeilijk zijn Marja. Ik hoop voor je dat alles goed is. Ik moet wel zeggen, ik hoop dat jullie nog jaren samen gelukkig zullen zijn, maar ik heb wel voorbeelden gezien als iemand er alleen voor komt de staan er toch ook weer ergens kracht vandaan komt om door te gaan. Maar goed dat is gelukkig nog niet zo. Ik herken het wel hoor dat iets voelen en de hersens die dan meteen allerlei doemscenario's produceren.

dinsdag 6 januari 2015

Bericht 22 uit Hoogeveen

Hallo Marja

Na enige twijfelmomenten ben ik toch gewoon weer aan een brief aan je begonnen. Er is zoveel gebeurd bij ons de laatste maanden. Inmiddels is nu alles opgeruimd en verdeeld wat mijn vader en moeder nog om hun heen hadden staan. Doordat ze de laatste twee jaar in een verzorgingstehuis verbleven was dat ook snel gebeurd. De notaris zal verder de zaken wel af regelen. Mijn zus en ik hebben besloten om elkaar in april in Groningen te ontmoeten. Om samen even bij te praten en elkaar wat meer nader te komen. Doordat ik al jong uit huis ben gegaan zijn wij eigenlijk helemaal uit elkaar gegroeid. En zagen we elkaar bijna altijd alleen als we samen op bezoek bij mijn vader en moeder kwamen. We belden wel met elkaar en we schreven in moeilijke dagen die we beleefden. Juist omdat we zussen zijn. Ik ben erg blij dat we zo voorzichtig beginnen elkaar weer nader te komen om elkaar niet helemaal uit het oog te verliezen. Tja als er een wil is zullen we ook een weg vinden naar elkaar denk ik.

Vanmiddag zijn D... en ik wezen wandelen, de zon scheen heerlijk in Balkbrug. Een plaatsje waar je ook een forensische psychiatrische inrichting hebt. Veldzicht heet het. We zijn er zo`n beetje om heen gelopen. Hoge hekken en prikkeldraad en grachten staan om het terrein heen. De bomen en struiken maskeren de inrichting een beetje. Ook staan er overal camera`s die ons waarschijnlijk ook wel hebben geregistreerd. Ik ben dan altijd erg nieuwsgierig naar het leven in gevangenschap. Het lijkt me vreselijk dat altijd anderen je doen en laten gaan bepalen. Omdat je als bewoner een gevaar betekend voor de maatschappij. Meestal is het gedeeltelijk een bestraffing maar ook een behandeling om ander gedrag aan te leren. Zouden ze zich dan ook anders voelen denk je? Of zou dan pas beginnen na jarenlange oefening om anders met de dingen om te gaan die je zoal in het leven tegen komt? Wonderlijk hoe mensen soms echt helemaal zijn scheef gegroeid door omstandigheden wellicht al vroeg in hun jeugd. Ik had stiekem wel enige foto`s gemaakt vanuit een prachtige beukenlaan die de inrichting ook omheinde maar waar je wel vrij mocht wandelen als vrije burger,
Maar die plaats ik bij nader inzicht toch maar niet.

Mensen leven in soms zulke verschillende omstandigheden dat het voor mij echt lastig kan zijn om elkaar te begrijpen. Ik vind mezelf soms echt een uilskuiken op dat gebied. Voel me dan net zo`n olifant die alles omstoot en alles verstoort in andermans wereldje. Ik wilde dat ik toch meer geestelijke inzichten had om gemakkelijker en luchtiger met andere mensen te kunnen omgaan. Zo hoorde ik nu al voor de tweede keer dat een vrouw van mijn leeftijd mij vertelde dat haar man de diagnose Alzheimer had. Van de zomer een keer en nu vandaag ook weer. Ik sta dan van schrik met de mond vol tanden. Kijk dan knik ik ze maar even toe en voel voor zover ik dat kan met ze mee. Ik bied hulp aan als dat nodig mocht blijken in de toekomst. Maar de gruzelementen die er zijn gevallen door de alzheimer blijven steeds maar door met vallen. Zo moeilijk lijkt me dat te aanvaarden. Ik zal er maar eens wat meer over lezen...
Hoe gaat het nu met jou beste Marja moedige strijder. Jij hebt al zoveel lastige dingen overwonnen. Ben je nog in vorm en ben je vol goede moed?

Ik doe je nu de groeten en wens je veel liefs meid.

Novelle

dinsdag 16 december 2014

Brief 21

Hoi Novelle,

Hier is alles prima in orde. We zijn min of meer klaar met de bladruimacties en daarmee kan ik de herfst afsluiten en me gaan richten op de feestdagen. Pakjesavond hebben we niet gevierd. Fijn dat jouw cadeautjes in goede aarde vielen. Rafaella was weer zo vertederend. Ze loopt nu en wat ziet het er dan meteen anders uit. Zo groot al. Ze bleven nu alleen vrijdagnacht logeren en zijn zaterdag naar mijn vader geweest en naar een vriendin in Den Haag. Ze rijden zo heel wat kilometers en de kleine meid slaapt meestal heerlijk in de auto.

We gaan deze week de buitenverlichting ophangen en de boom versieren. Ieder jaar dezelfde boom met dezelfde ballen en piek. Daar hoeven we dus geen foto meer van te maken. Haha.
Hier gelukkig geen verjaardagen meer. Wij zijn trouwens helemaal niet zo vierderig
(dit woord wordt fout gerekend door de spellingcommissie). Dat is in de loop van de jaren overboord gegooid.
In de meeste Vlaamse dorpen wordt wel feestverlichting opgehangen, maar in ons wijkje moeten de particulieren hun huizen zelf versieren. Jullie kunstwerk ziet er indrukwekkend uit. Ik ben nogal ouderwets en houd niet zo van abstracte kunst. Ons plaatselijk stuk heb ik in dit logje al eens beschreven: De Ravelse Pier.

Ach ja, die kroketten van Wim Sonneveld waren geweldig. Wij gebruiken regelmatig uitdrukkingen uit die oude conferences. Zoals “het licht stond op beige” en “ik zat met mijn jojootje op het balkon te spelen” van Henk Elsink. De “uitschuiftafeldame” en het “vlekkie in het nekkie” van Toon. Zo kan ik nog wel even doorgaan.
De gemiddelde jeugd kan ons niet altijd volgen, maar onze eigen kinderen zijn het van ons gewend.
Van Wim Kan konden we ook zo genieten. Dit was ook zo'n sterke uitspraak van hem: “Democratie is de wil van het volk. Elke ochtend lees ik verbaasd in de krant wat ik nou weer wil.”

Mijn volgende brief zal de 30ste verschijnen en dan zijn de kerstdagen al voorbij. Dus ik eindig met de wens dat jullie heerlijke, vredige en gelukkige kerstdagen mogen hebben. De dagen gaan volgende week al lengen en licht is zó belangrijk.

Midwintergroet uit Vlaanderen.

NB 
De correspondenten nemen even kerstreces
Dus geen post op 23 en 30 december

10 opmerkingen:

  1. Hoi Marja,
    Wat fijn dat jullie alweer zo konden genieten van jullie kleindochter. De tijd gaat zo hard voorbij en voor je het weet komt ze op een scooter voorrijden...haha...
    Ja, die uitspraken van Toon, Wim en Henk waren echte toppers in die tijd... "Knip, daar ging Pim" was ook zo'n sterke, die hebben we in de familie menig keer gebeuikt als er weer eens een nieuw vriendje verscheen...
    Ik wens je een heerlijke dag,
    Liefs, Mirjam
    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wat een fééstje hé die kleintjes, Kan me wel voorstellen hoe je geniet als ze er is want je ziet ze natuurlijk niét zo vaak als je zou willen!

    Heel herkenbaar die steeds weer opduikende cabaret fragmenten...." leg néér die bal" enz... het gebeurt hiet ook regelmatig;-) maar inderdaad, er groeit nu een generatie op die niet meer weet waarje het over hebt!
    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo Marja,

    Lees je blog regelmatig, en ook de briefwisseling tussen jou en "Novelle". Lees zojuist dat je haar fijne dagen wenst. Maar Novelle (Nannie) 's moeder is ook , ik meen, vrijdag overleden, 8 weken na het overlijden van d.r vader. Dacht dat je het wel wist, omdat je ook reageerde bij "Geesjesgedachten (Geesje) op het overlijden van Geesje en Nannie's moeder., ze zijn nl. zussen.
    Verder heb ik hier geen bedoeling mee hoor, wou het gewoon even mededelen.
    Jullie wel prettige feestdagen gewenst.
    M.vr.,gr., Siek
    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Sika,

      Je medeleven en betrokkenheid waardeer ik enorm. In overleg met Nannie heb ik niets geschreven over het overlijden van haar moeder. Wij mailen het concept van onze brieven altijd van tevoren en geven dan aan wat we wel of niet prettig vinden. We respecteren elkaars privacy.
      Ik weet dat Geesje haar zusje is en lees zo nu en dan bij Geesje mee. Ze zijn enorm verschillend in hun belevenis en emoties. Daarin laat ik beiden in hun waarde.
      De tekst van mijn brief is zondag door Nannie goedgekeurd en ze wilde liever nog niets lezen over alle narigheid. We pauzeren even tot ze de dingen een plekje kan geven.
      Ik heb bewondering voor je. Er zouden meer mensen moeten zijn die hun nek durven uit te steken. Je bent vast een leeuw.

      Fijne feestdagen en een warme groet uit Vlaanderen.

      P.S. Heb je ook een blog?
      Verwijderen
    2. Hallo Marja,

      Bedankt voor je fijne reactie. Ken Geesje en Nannie (en hun ouders) van kinds af aan, we waren buurmeisjes. En idd, het zijn twee verschillende vrouwen geworden, al ben ik Nannie in het echt uit het oog verloren, ken d'r alleen via haar blog nog.
      Geesje heeft mij afgelopen weekend uitgenodigd, om herinneringen van vroeger naar boven te halen, leuk !
      Wat betreft het leeuw zijn: mijn sterrenbeeld is Leeuw. En nee, heb zelf geen blog, maar mag graag bij jullie lezen.

      Nogmaals dank, en de vr.gr., Siek.
      Verwijderen
    3. Bovenstaande reacties per mail plaats ik hier met goedkeuring van Novelle.